Był potencjał na bajkowe życie. Ale spieprzyłam sprawę. Teraz może być już tylko zabawnie.
Blog > Komentarze do wpisu
kozy

http://www.kozy.info/faq.php książki Romana Kopańskiego "Chów kóz", ewentualnie "Kozy, chów, hodowla i użytkowanie", pracy zbiorowej Bolesława Nowickiego.

http://www.ppr.pl/artykul.php?id=65207 Maciej Gramowski z Bukowca ma największe w Wielkopolsce stado kóz - 700 sztuk. Hodowca rozwinął też przetwórstwo mleka. W ciągu roku firma na sery, mleko w proszku, kaszki przerabia około miliona litrów nie tylko z własnej hodowli, ale i z 25 innych ferm. Wszystkie mają certyfikaty jako fermy unijne. Według naukowców z Akademii Rolniczej w Poznaniu hodowla kóz i przetwórstwo mleka może być w Unii Europejskiej szansą dla całego regionu ponieważ w Unii nie ma praktycznie żadnych ograniczeń w produkcji mleka koziego. Może nie będziemy potentatem, jak Indie, gdzie hoduje się ponad 165 milionów kóz, ale mamy szansę zbliżyć się na przykład do Grecji, czy Hiszpanii.

http://ale.gratka.pl/kategoria/kozy.html jakies 200-300pln/sztukę

http://www.jaskowice.agro.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=87&Itemid=90  (kozy)

Koza karpacka to stara, polska rasa, liczna jeszcze na przełomie XIX i XX w na terenach górskich. Rasa ta została wyparta z hodowli w wyniku napływu szlachetnych ras kóz. Na poczatku 2005 r zostały na terenie Polski odnalezione dwa, być może ostatnie gniazda kozy karpackiej. Kozy te zostały zakupione wraz z przychówkiem i umieszczone w ZD IZ Odrzechowa rozpoczynając tym samym odtwarzanie rasy. W 2006 roku zakupiono dodatkowo 1 kozła i 9 kóz w ogrodzie zoologicznym we Wrocławiu. Zaadoptowano istniejący budynek gospodarski na koziarnię. PS. Dla zainteresowanych chciałbym na zakończenie podać adres kontaktowy Instytutu Zootechniki, który w dalszym ciągu poszukuje hodowli kóz w typie kozy karpackiej:
dr Jacek Sikora, tel. 012/258-83-49, Instytut Zootechniki, Dział Ochrony Zasobów Genetycznych Zwierząt, ul. Krakowska 1, 32-083 Balice.

http://e-rolnictwo.dashofer.pl/?sect=art&id=2181&wa=rol0302&sid=256648236&lp=1 Hodowla kóz w Polsce   liczy około 176 tysięcy sztuk i skupi się przede wszystkim w województwach: wielkopolskim, pomorskim, kujawsko-pomorskim i warmińsko-mazurskim. Większość kóz hodowana jest z przeznaczeniem na mleko. Do uboju zwierzęta te trafiają rzadko. Także eksport nie jest duży. Głównym kierunkiem wysyłki są nadal Włochy. Trafiają tam przede wszystkim młode koźlęta, w wieku do 1,5 miesiąca.

Mleko kozie w skupie ( średnie ceny):
- 2003 - 1,35 zł/litr
- 2005 - 1,40 zł/litr
- 2006 - 1,50 zł/litr

Ceny mleka koziego w skupie systematycznie pną się w górę. W ciągu 3 lat surowiec zdrożał o 15 groszy za litr.

Produkty z mleka koziego:
- Mleko UHT – 6,40 zł/litr
- Sery typu Feta – 4,80 zł/120 gram
- Sery twarde typu Salami (w plastrach)– 4,19 zł/100 gram
- mleko granulowane- 14,49 zł/ 300 gram
- mleko w proszku - 25 zł/kg

Wyroby z mleka koziego są dosyć drogie, ale chętnych nie brakuje. Wciąż największym zainteresowaniem cieszy się mleko UHT. W ciągu 3 lat jego cena wzrosła o 40 groszy za litr. O 1/5-tą staniał natomiast ser typu Feta.

Źródło: Pierwszy Portal Rolny/Agrobiznes

hmm..1,50/litra x 3 litry/dziennie=4,5pln/dziennie/koza

a teraz o owcach:

Do ras owiec objętych Programem Hodowlanym Ochrony Zasobów Genetycznych należą: polska owca górska odmiany barwnej, owca rasy Corriedale, owca rasy kamienieckiej, merynos odmiany barwnej, owca rasy olkuskiej, owca rasy pomorskiej, owca rasy świniarka, polska owca nizinna uhruska, owca rasy wielkopolskiej, owca rasy wrzosówka,  polska owca nizinna  żeleźnieńska.

DOPŁATY:

Akt prawny Unii Europejskiej 

CELEX32001R2529
Tytuł polskiRozporządzenie Rady (WE) Nr 2529/2001 z 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa owczego i koziego;
Tytuł oryginalnyCouncil Regulation (EC) No 2529/2001 of 19 December 2001 on the common organisation of the market in sheepmeat and goatmeat;
Miejsce opublikowaniaOJ EC Nr L 341, str. 3-14, 2001/12/22
Klasyfikacja UE03.60.68 Baranina i mięso kozie
Klasyfikacja RAPhandel, hodowla zwierząt, rolnictwo
Klasyfikacja PKDrolnictwo, łowiectwo, włączając działalność usługową
Słowa kluczowe Unii Europejskiejmięso kozie, mięso owcze, organizacja rynku UE, rynek wewnętrzny UE
Słowa kluczowe własnecena rynkowa, handel, mięso baranie, mięso kozie, organizacja rynku UE
Akty prawne zmieniane aktem 32001R2529
31998R246731991R033831990R349331990R132331980R390131980R2644
Akty prawne zmieniające akt 32001R2529
Data obowiązywaniabezterminowo

18,60 EUR/kozę / owcę

KOZY SAANEŃSKIE
Najpopularniejszą rasą kóz użytkowych w Europie jest koza saaneńska, lub jej odmiany otrzymane po skrzyżowaniu i selekcji lokalnych ras kóz białych, zwane białymi uszlachetnionymi (niemieckimi, czeskimi, polskimi itd.).
Pierwotnym miejscem pochodzenia kozy saaneńskiej jest dolina rzeki Saany w Szwajcarii położona w południowej części kantonu berneńskiego. Kozy saaneńskie lub uszlachetnione nimi odmiany kóz lokalnych przez długie lata selekcjonowane były z powodzeniem pod kątem wydajności mlecznej. Są to więc kozy wysokomleczne - w koziej rodzinie są rekordzistkami - potrafią dać do 5 litrów mleka dziennie! Nie przeszkadza to jednak męskim przedstawicielom tej rasy służyć za zwierzęta pociągowe. Kozły ważą od 80 do 120 kg i są w stanie pociągnąć wózek z dzieckiem, a w parze nawet dorosłego człowieka. Kozy są nieco lżejsze (50- 90 kg) i niższe, średnio wysokość w kłębie w tej rasie waha się między 70 a 85 cm. Rasa saaneńska charakteryzuje się jednolicie białym umaszczeniem i równo-miernie krótkim włosem, czasami można spotkać umaszczenie kremowe (dość rzadko spotykane i mało popularne wśród hodowców). Kozły często mają pokaźną brodę schodzącą aż na szyję i łączącą się tam z grzywą, zadbane i wyczesane wyglądają imponująco. Kozy zadowalają się małą bródką i obowiązkowo dwoma wyrostkami skórnymi na podgardlu zwanymi dzwonkami. Uszy postawione pionowo skierowane są ku przodowi, wyjątek stanowią tu kozy białe uszlachetnione czeskie, których uszy są bardzo małe (zaledwie 2- 3 cm), zmienia to całkowicie wygląd zwierzęcia. Wśród kóz saaneńskich występują osobniki rogate i bezrożne (bezrożność jest cechą dominującą) należy jednak wziąć pod uwagę fakt, iż po osobnikach męskich, genetycznie bezrożnych często rodzą się obojnaki (zwierzęta posiadające cechy zarówno męskie jak i żeńskie, raczej niezdolne do rozrodu).
Dojrzałość płciową kozy osiągają już w wieku pięciu miesięcy, jeśli więc ktoś zdecyduje się na trzymanie pary tych zwierząt musi pamiętać o ich rozdzieleniu, aż do czasu kiedy kózka osiągnie masę ciała (30-40 kg) pozwalającą na pokrycie jej bez szkody dla potomstwa i jej samej. Decydując się na rozmnażanie kóz saaneńskich w hodowli amatorskiej trzeba być przygotowanym na ewentualne zdajanie mleka (często produkcja mleka jest wyższa niż zapotrzebowanie koźląt) w ten sposób uniknie się stanów zapalnych gruczołu mlecznego, na które kozy tej rasy są szczególnie podatne. Jeśli nie podejmujemy się pracy hodowlanej musimy wiedzieć, że wraz z nadejściem jesieni (kiedy dni zaczynają się wyraźnie skracać) koza będzie beczeć przez kilka dni.
Kozy saaneńskie są zwierzętami sezonalnymi i właśnie w tym okresie występuje u nich ruja. W tym czasie są nerwowe i często nie przyjmują pokarmu, stan ten mija po tygodniu, czasami lecz bardzo rzadko może powtórzyć się na przełomie maja i czerwca. Gdy decydujemy się trzymać kozła należy go wykastrować przed trzecim miesiącem życia. Wykastrowane kozły są łagodniejsze i silniejsze (osiągają większą masę ciała) co może mieć znaczenie jeśli będą nam służyły jako zwierzęta pociągowe. Jeśli kozioł jest niewykastrowany w okresie jesiennym lepiej trzymać go w osobnym pomieszczeniu z dala od domu, wydziela on bowiem charakterystyczny, dość nieprzyjemny zapach.
Kozy saaneńskie mogą więc oprócz swojego towarzystwa, dostarczać również mleka jego amatorom.

sobota, 07 kwietnia 2007, ajszczurka